Archiwum kategorii: Nauczyciele

Sztuczne macice i tożsamość osób tak urodzonych

W Starciu Cywilizacji Tomasza Terlikowskiego poruszamy ważny i przyszłościowy temat: sztuczne macice! – Mogą one ratować życie, ale mogą też zmieniać je w horror – mówi ks. prof. Piotr Kieniewicz MIC, bioetyk. – Niebezpieczne jest to, że zrywają one kompletnie naturalną więź między dzieckiem a jego matką. To rodzi ogromne trudności w późniejszym życiu – uzupełnia dr Sabina Zalewska, psycholog rodzinny z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Cz. 1

cz. 2

Sposób na filozofię. Kluczowe zagadnienia z dydaktyki przedmiotowej

Grzybowski, J., Jaworska, A., Kazimierczak-Kucharska, A., Norwa, A., Waleszczyński, A., Zalewska, S. L. , Sposób na filozofię. Kluczowe zagadnienia z dydaktyki przedmiotowej, Wydawnictwo Liberi Libri, Warszawa 2016.

Serdecznie polecam książkę, której jestem współautorem. Poniżej informacje ogólne o książce.  fc34f61d23b74be53ee07d469bd32064_XL

Informacje o książce

  • Autor:
    Jacek Grzybowski, Agnieszka Jaworska, Anna Kazimierczak-Kucharska, Agnieszka Norwa, Andrzej Waleszczyński, Sabina Lucyna Zalewska
  • Recenzenci:
    prof. dr hab. Ireneusz Ziemiński, dr hab. Maria M. Boużyk
  • SPIS TREŚCI 

    Ryszard Moń
    WstępRozdział 1: Lękam się świata bez filozofii. O nieodzowności humanistyki w dobie techniki i globalizacji

    1.1 Konieczność filozofii
    1.2 Narodziny sztuk wyzwolonych
    1.3 Uniwersytet domem humanistyki
    1.4 Upadek humanistyki
    1.5 Uniwersytet – biznes i korporacyjna logika
    1.6 Kognitywny kapitalizm
    1.7 Złowroga moc etatyzmu
    1.8 Pragmatyzm a ideały kształcenia
    1.9 Demokracja – dialog,  kultura, światopogląd
    1.10 Humanistyka na straży demokracji
    1.11 Edukacja filozoficzna w szkole
    1.12 Podsumowanie – filozofia jako fundament

    Rozdział 2: Czy starożytna paideia może być alternatywą dla współczesnej pedagogiki? Antyczne metody wychowawcze i ich obecna rola

    2.1 Filozofia jako sposób życia
    2.2 Rola ćwiczeń duchowych w paidei starożytnej Grecji oraz starożytnego Rzymu
    2.3 Antyczna paideia a aktualne wzorce kształcenia

    Rozdział 3: Problem ujawniania przez nauczyciela własnej tożsamości moralnej w nauczaniu etyki i filozofii

    3.1 Nauczyciel na lekcjach filozofii i etyki
    3.2 Etyka, moralność i tożsamość
    3.3 Matthew Lipmana filozofowanie z dziećmi i młodzieżą
    3.4 Filozofia! Ale jaka?
    3.5 Nauczyciel-filozof
    3.6 Tożsamość moralna nauczyciela

    Rozdział 4: Język i filozofia. O Naturalnym Metajęzyku Semantycznym i jego związkach z filozofią

    4.1 Naturalny Metajęzyk Semantyczny – rozważania wstępne
    4.2 Inspiracje filozoficzne koncepcji NMS
    4.3 Naturalny Metajęzyk Semantyczny – cel i założenia koncepcji
    4.4 Kierunki rozwoju NMS
    4.5 Jak wykorzystać NMS w dydaktyce filozofii?

    Rozdział 5: Metody problemowe na lekcji etyki i filozofii jako możliwe działanie prewencyjne

    5.1 Metody rozwiązywania problemów – informacje ogólne
    5.2 Rozwiązywanie problemów poznawczych
    5.3 Rozwiązywanie problemów decyzyjnych
    5.4 Rozwiązywanie problemów praktycznych
    5.5 Nauczanie i uczenie się metodą „układanki”
    5.6 Metoda wychowania bez porażek
    5.7 Rola nauczyciela
    5.8 Kształcenie umiejętności rozwiązywania problemów
    5.9 Oceny i wartościowania
    5.10 Podsumowanie

    Rozdział 6: Trudności w uczeniu się – profilaktyka i terapia

    6.1 Trudności w uczeniu się
    6.2 Specyficzne trudności w uczeniu się
    6.3 Niepowodzenia szkolne
    6.4 Profilaktyka i terapia

     

    Aneks – konspekty lekcji o tematyce filozoficznej i etycznej

Warsztaty „Sam na sam z moimi wartościami” w SPOŁECZNYM GIMNAZJUM DOLINY STRUGU W CHMIELNIKU

Warsztaty były przeprowadzone w ramach Szwajcarsko Polskiego Programu Współpracy.

26 października 2011 r. została podpisana umowa pomiędzy Władzą Wdrażającą Programy Europejskie a Regionalnym Towarzystwem Rolno-Przemysłowym „Dolina Strugu” na realizację projektu pn. Wieloaspektowy Program rozwoju „Sami Sobie” w mikroregionie „Dolina Strugu” w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.

W ramach projektu realizowane będą trzy działania dotyczące:

  • rozwoju gospodarczego,
  • rozwoju społeczeństwa informacyjnego,
  • rozwoju zasobów ludzkich.

Wartość Projektu – 10 796 775,36 zł.

Dofinansowanie ze środków Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy – 3 564 294 CHF

Projekt jest realizowany w okresie od października 2011 roku do października 2016 roku.

Celem ogólnym programu jest wspieranie społeczności lokalnej, inspirowanie pożądanych przeobrażeń gospodarczych, z poszanowaniem dotychczasowych tendencji rozwoju i lokalnej tożsamości kulturowej.

Cele szczegółowe programu mają prowadzić do rozwoju zasobów ludzkich, tworzenia trwałych miejsc pracy poza rolnictwem, zwiększenia konkurencyjności i spójności rozwoju mikroregionu, z wykorzystaniem lokalnych surowców i produktów rolnictwa tradycyjnego.

Rozwój zasobów ludzkich:

  • przeciwdziałanie patologiom społecznym, szczególnie alkoholizmowi;
  • łagodzenie skutków długotrwałego bezrobocia;
  • poszerzanie oferty edukacyjnej;
  • organizowanie grup samopomocy, szkoleń, zajęć terapeutycznych;
  • przełamywanie postaw bierności społecznej i ekonomicznej;
  • troska o duchowość człowieka, jej chrześcijańskie korzenie.

Rozwój rynku pracy:

  • tworzenie pozarolniczych miejsc pracy;
  • organizowanie lokalnego rynku rolno-spożywczego;
  • inspirowanie działań zmierzających do tworzenia miejsc pracy „na miejscu i dla siebie”
  • wzmacnianie polityki równych szans na rynku pracy poprzez zatrudnianie osób z grup tzw. wykluczenia społecznego.

Zwiększanie konkurencyjności i spójności rozwoju mikroregionu:

  • rozwój infrastruktury technicznej;
  • wykorzystywanie lokalnych zasobów, z poszanowaniem środowiska naturalnego;
  • rozwój małej i średniej przedsiębiorczości, szczególnie rolno-spożywczej;
  • poprawa warunków prowadzenia rodzinnych gospodarstw rolnych.

Kreowanie marki produktu lokalnego:

  • troska o jakość;
  • stałe wskazywanie miejsca pochodzenia produktów;
  • tworzenie sieci trwałych, pozytywnych powiązań: producent — dystrybutor — konsument;
  • wykorzystywanie walorów rolnictwa tradycyjnego.

Warsztaty przeprowadzone były w SPOŁECZNYM GIMNAZJUM DOLINY STRUGU W CHMIELNIKU. 20160425_135318Młodzież aktywnie brała udział w ćwiczeniach. Dokonywała namysłu nad tym co dla niej było istotne w przeszłości i staje się istotne w budowaniu przyszłości.

Dzięki badaniom socjologicznym (źródło: http://www.kuratorium.bydgoszcz.uw.gov.pl/download/zal_00003588_01_01.pdf)  można sformułować następujące wnioski :

1. Udane życie rodzinne i przyjaciele to dwa najważniejsze dla uczniów gimnazjów, wskazujące na potrzebę osiągnięcia w wymiarze jednostkowym przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego. Swoimi preferencjami w tym względzie badana młodzież „wpisuje się” w występujące od kilkudziesięciu lat tendencje obecne w społeczeństwie polskim;
2. Dobre wykształcenie to wartość najczęściej po rodzinie i przyjaciołach wskazywana przez gimnazjalistów jako istotny cel życiowy (jako ‘bardzo ważną’ i ‘ważną’ uznało tą wartość 87% ogółu badanych). Wykształcenie jest dziś nie tyle gwarantem sukcesu życiowego, co środkiem mogącym przyczynić się do osiągnięcia stabilizacji życiowej.
O tym, jak bardzo jest ona ważna dla młodego pokolenia świadczy fakt, że niewiele rzadziej za bardzo ważne i ważne badani uznali interesującą, ale i dobrze płatną pracę. Zatem rodzina, przyjaciele,  wykształcenie i praca to cztery filary życia stanowiącego przedmiot dążeń badanej młodzieży;20160425_135903
3. Wśród cenionych przez młodzież wartości moralnych w pierwszej kolejności wskazywane są szacunek i uczciwość, jednak już w następnej miłość i przyjaźń, które stanowią fundament relacji międzyludzkich, tak istotnych dla badanych gimnazjalistów, dla których najważniejsza jest rodzina i przyjaciele. Ważne są dla młodych ludzi również takie wartości, jak odpowiedzialność i sprawiedliwość;
4. Według gimnazjalistów nauczyciele w większym stopniu niż oni sami cenią takie wartości jak optymizm, odwaga i solidarność. Istnieje natomiast wspólnota wartości uczniów i nauczycieli w odniesieniu do takich wartości, jak szacunek i uczciwość;20160425_135730
5. Głównymi autorytetami dla gimnazjalistów są rodzice i inni członkowie rodziny. Nauczycieli jako autorytety wskazało niespełna 30% uczniów (rzadziej niż muzyków czy sportowców). Z drugiej strony nauczyciele zaraz po rodzicach wskazywani są jako Ci, których należy szanować. Zatem świadomość należnego nauczycielom szacunku jest wśród uczniów dość duża, co jednak nie znajduje odzwierciedlenia w
postrzeganiu ich jako autorytetów;
6. Generalnie uczniowie czują się szanowani przez nauczycieli, chociaż 15% badanych było przeciwnego zdania. Wśród dokonanej przez gimnazjalistów charakterystyki ‘dobrego nauczyciela’ wyraźnie dominują takie cechy, jak sprawiedliwy, szanujący ucznia, uczciwy, wyrozumiały, miły, odpowiedzialny i mądry. Zatem w większości wskazywane są takie cechy, które wynikają z preferowanych przez młodych ludzi wartości moralnych. Jednocześnie dokonana przez młodzież charakterystyka ‘dobrego nauczyciela’ wydaje się
wskazywać na pewne ważne z perspektywy młodego człowieka cechy osobowościowe nauczyciela, które mogą świadczyć o odczuwanych przez gimnazjalistów deficytach. Sprawiedliwość i uczciwość stanowią fundamenty profilu osobowościowego ‘dobrego nauczyciela’. Jest wysoce prawdopodobne, że właśnie te cechy, w opinii badanych gimnazjalistów, są najbardziej deficytowe wśród ich nauczycieli. Ich brak stanowi jednocześnie czynnik uniemożliwiający uznanie przez młodych ludzi pedagogów jako autorytetów;20160425_140037
7. Uczniowie oczekują od nauczycieli nie tylko sprawiedliwości i uczciwości (przede wszystkim w odniesieniu do sfery oceniania ), ale również traktowania w kategoriach partnera, z należnym szacunkiem, wyrozumiałością i cierpliwością wobec najzwyczajniejszych ludzkich słabości, których doświadcza także młode pokolenie;
8. Problem przemocy w szkole, tak wyraźnie obecny w dyskursie publicznym o sytuacji w gimnazjum, ujawnia się również w wynikach przeprowadzonych badań. Należy jednak podkreślić, że stosunek do aktów przemocy jest wyraźnie określony przez orientację życiową młodzieży. W im większym stopniu ma ona charakter afiliacyjny, tym mniejsza jest akceptacja ze strony młodych ludzi dla różnorodnych form przemocy wobec rówieśników.

 

 

 

 

 

 

Legendy Instytutu Psychologii UKSW

Legendy Instytutu Psychologii UKSW to inicjatywa studentów. Przyznam, że bardzo udana. Gdy byłam na studiach, to wraz z koleżankami i kolegami zapisywaliśmy śmieszne i charakterystyczne powiedzenia wykładowców. Te notatki mam do dziś.

12923103_472094646322795_2863772284742455974_nStudenci Instytutu Psychologii UKSW zrobili podobnie. Jednak z notatek robią memy i wraz ze zdjęciem publikują na stronie Facebook Legendy Instytutu Psychologii UKSW. Mają (na dziś) 759 lubiących tę stronę. Są to głównie studenci lub absolwenci instytutu. Jednak nie tylko.  Wiele z tych osób to ludzie nie związani z instytutem.

Myślę, że inicjatywa ta scala także, w pewnym sensie środowisko akademickie studentów i absolwentów Instytutu Psychologii UKSW.

Wydaje mi się, iż jest to jedna z najlepszych form promocji. Oddolna, nie wymuszona i nie nakazana. Świetna, samodzielna inicjatywa studencka. Studenci, tworząc swoje memy robią to ze smakiem i szacunkiem dla wykładowcy. Nigdy nie jest to obraźliwe czy przykre. Dzięki temu sami stwarzają pewnego rodzaju legendę.

Przyznam, że czuje się zaszczycona, że i mnie dodali do tego wybitnego grona. Zastanawiam się tylko, czy mają godnych następców. Czy jeśli skończą studia, znajdzie się ktoś, kto nadal będzie prowadził te stronę. Szkoda byłoby stracić taką ciekawą inicjatywę studencką.